Eskiden çok sevdiğim bir söz vardı, ben bir damlayım, damla okyanusa düştü, okyanus benim. Mahlasım da okyanustu. Okyanus kadar derin ve güçlü olmak hoşuma gidiyordu. Ama zamanla damla kadar küçük ve saf olmanın daha değerli olduğunu anlamaya başladım.
Tüm bu karmaşada bir sınıf öğretmeninin dünyanın en iyi 50 öğretmeni arasından biri seçilmesi beni çok etkiledi. Hem de bu bir Türktü. Daha önce hep NY Times'a İngiltere'de orada burada seçilmiş öğretmenleri okurduk. Şimdi Ahmet Naç'tan sonra bir sıradışı öğretmen daha görüyoruz. Ted konuşması aşağıda. Gurur duydum.
Arkadaşlar uzun zamandır yoğunluktan dolayı yazamıyorum. Beni affedin. Onlarca kriz, yüzlerce problemlerle uğraşırken arada güzel bir haber aldım. Beni affetmeniz adına buradan paylaşmış olayım :)
Yorumlar
Yorum Gönder